เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ตอนที่ 5

เรื่องแมงดาตัวผู้

ตอน ห้องเดียวกัน

“คุณนิสาคุณนิสาเข้ามาพบผมหน่อย” เสียงปลายสายโทรศัพท์ในออฟฟิศดังขึ้น

บริษัทออกแบบบ้านรายใหญ่ของประเทศมีพื้นที่หลายหลายในการตั้งบริษัทในย่านสุขุมวิทมีเศรษฐีนีมากมายให้บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งนี้ออกแบบบ้านให้ซึ่งมีคุณคมสันต์เป็นประธานบริษัทที่ถือหุ้นเยอะที่สุดมีพนักงานนับ 100 คนที่ทำงาน ส่วนเลขาของคุณคมสันนั้นคือนิสาสาวอายุ 25 ปีลูกครึ่งไทยเยอรมันรูปร่างของเธอนั้นสูงใหญ่ใบหน้าเรียวเล็กเป็นคนที่มีความจำดีทำงานให้เป็นที่พึ่งพอใจแก่เจ้านายไม่ว่าคุณคมสันต์จะไปไหนพบลูกค้าที่ไหนประชุมที่ไหนนิสาเธอจะเป็นเลขาที่อยู่ด้วยเสมอ

“ว่ายังไงหรือคะมีอะไร ให้นิสารับใช้” เสียงแจ้วหวานของเธอพูดอย่างนุ่มนวลมือนั้นวางที่หน้าตักอย่างเคารพ

“ชงกาแฟให้ผมสักแก้ว” เขาพูดแต่สายตาไม่ละทิ้งหน้าจอคอม

ทันใดนั้นนิสาก็ก้าวขาออกไปจากห้องคุณคมสันต์

“แล้วได้ค่ะ” ได้นำกาแฟมาให้คุณคมสันต์ที่โต๊ะ

“นิสา คุณนี่รู้ใจผมจริง ๆ คุณไม่เคยชงกาแฟพลาดเลยแม้แต่นิดเดียว มันถูกปากผมเสียจริง ๆ จนผมไม่เคยออกไปทานกาแฟที่ไหน” เขาดื่มกาแฟแล้วมองสายตาไปยังนิสาที่ยืนใกล้ ๆ

“ก็เพราะฉันรู้ใจคนยังไงล่ะคะ ขอตัวนะคะ” แล้วเธอก็เดินออก ไปยังหน้าห้องเพื่อทำงานต่อไป

เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงพนักงานทุกคนต่างออกไปรับประทานอาหารอยู่ข้างนอกบริษัทนี้ให้เวลา 2 ชั่วโมงในการรับประทานอาหารและพักเที่ยงจากนั้นค่อยกลับเข้ามาทำงานต่อคมสันต์เดินออกมายังข้างนอกยังเห็นนิสาตั้งใจทำงานอยู่

“นิสาสั่งอะไรมาให้ผมกินหน่อยนะวันนี้ผมไม่ออกไปข้างนอกสั่งเผื่อคุณด้วย” แล้วเขาก็กลับเข้าไปข้างในห้อง 

ทันใดนั้นไม่ถึง 20 นาทีอาหารทะเลก็มาวางอยู่หน้าคุณคมสันต์เพราะมีนิสานั้นจัดทำทุกอย่างให้

“เรียบร้อยเชิญค่ะคุณคมสันต์ อาหารเรียบร้อยแล้ว” นิสาบอกให้เจ้านายเข้ามารับประทานอาหารและคมสันต์ก็เดินเข้ามานั่งรับประทานอาหารด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อยเมื่อรับประทานอาหารเสร็จก็ใช้แม่บ้านให้เก็บทุกอย่างเสร็จสรรพแล้วทั้งคู่ก็นั่งคุยกันเรื่องงานสักพักบนโซฟาในห้องทำงานของคมสันต์

“วันนี้ผมมีนัดลูกค้าคนไหนไหมครับ”

“วันนี้ไม่มีนะคะ” เขาพูด แต่ยังเอามือไว้อย่างที่หน้าตัก

ทันใดนั้นคมสันต์ก็ใช้แขนที่ยาวใหญ่ประกบไปที่โซฟาทำให้นิสาอยู่ในอ้อมแขนของคุณคมสันต์

“นิสาพูดอะไรผิดหรือคะ” เขาพูด พรางตัวสั่น

 “เปล่าคุณไม่ได้พูดผิดอะไรหรอกแต่ผมแค่จะมองหน้าคุณชัด ๆ เพราะที่ผ่านมาผมไม่เคยได้อยู่ใกล้ชิดคุณเลยวันนี้เป็นวันแรกที่ผมให้พนักงานบริษัททุกคนพักเที่ยงเป็นเวลา 2 ชั่วโมงปกติเราพักแค่ 1 ชั่วโมงครึ่งวันนี้ผมจึงได้มีแล้วเวลาอยู่กับคุณสองต่อสองนานขึ้น คุณเป็นคนฉลาดนะนิสาผมอยากจะให้คุณทำงานอยู่กับผมนานนานผมได้ยินข่าวว่ามีบริษัทยักษ์ใหญ่อสังหาริมทรัพย์เข้ามาจีบให้คุณไปทำงานด้วย”  เขาใช้มือลูบไปที่ใบหน้าของหญิงสาวแล้วพูดว่า

“คุณต้องการเงินเดือนเท่าไหร่ ถ้าคุณไม่พอใช้ผมเพิ่มให้คุณได้นะเพียงแค่คุณไม่จากไปไหนทำงานอยู่ข้างผม”

แล้วนิสาก็จับมือคุณคมสันต์ที่อยู่บนใบหน้าตัวเองมาวางไว้หน้าขากระโปรงที่สั้นทำให้มือของคมสันต์จับไปยังขาอ่อน เขาลูบไล้ทั่วขามือของนิสานั้นค่อย ๆ ปลดกระดุมทีละเม็ดทีละเม็ดของคมสันต์ออกทั้งคู่ ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างยาวนานเรือนร่างของนิสา อยู่บนตัวคุณคมสันต์อย่างไร้เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ทันใดนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นทั้งคู่ลมเวลาที่พนักงานทุกคนกลับเข้ามายังบริษัทคุณโสภาผู้ช่วยเลขาตามหานิสาเท่าไหร่ก็ไม่พบโทรไปก็ปิดเครื่องเธอจึงเข้ามาหาคุณคมสันต์โดยไม่ได้เคาะประตูเพราะนึกว่าทั้งคู่ออกไปรับประทานอาหารข้างนอกเมื่อเปิดเข้ามาฉากที่เห็นภาพที่คือทั้งคู่กำลังคลอเคลียกันไร้ซึ่งเสื้อผ้าอยู่บนโซฟาทั้ง 3 ต่างตรงใจซึ่งกันและกันนิสาและคุณคมสันต์รีบหาเสื้อผ้าเข้ามาปิดปกปิดร่างกายส่วนโสภานั้น ทำอะไรไม่ถูกรีบวิ่งออกไปข้างนอกแล้วเธอนั้นตกใจเหมือนเจออะไรเพื่อนร่วมงานก็ได้ไต่ถาม เธอนั้นรีบเปิดปากบอกทันใดว่ากำลังเห็นคุณคมสันต์และเลขานิสากำลังมีเพศสัมพันธ์กันอยู่ในห้องทำงานคำพูดแค่ไม่กี่ประโยคของเขาทำให้พนักงานทุกคนในออฟฟิศนำไปนินทาอย่างรวดเร็ว ต่อมาไม่ว่านิสาจะออกไปไหนเดินไปไหนผู้คนต่างมองทำให้เธออายจนต้องลาออกจากบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งนี้ไปซบบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของวิทวัสซึ่งเป็นคู่อริของคุณคมสัน

๐๐๐๐๐๐๐