การเขียนบันเทิงคดี

เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ ตอน เลขาพยาบาล หลังจาก เหตุการณ์ในวันนั้นที่คุณคมสันได้พาสาวประเภทสองเข้ามานอนในบ้านสิ่งที่ทุกคนสงสัยอยู่เป็นเวลานานว่าเกิดจากสาเหตุอะไรเขาถึงมีเจตนาพูดเช่นนั้นแล้ววันนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่า คำพูดที่เธอพูดว่าฉันมีของฝากให้คุณอยู่แล้วนั่นคือเชื้อ HIV ทันทีที่ทราบพิมพ์พิชาก็ได้พาสามีของต้นเองไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ วันนี้เป็นวันที่นัดดูผลตรวจเลือดคมสันต์ พิมพ์พิชาใบตองนั่งนิ่งรอฟังคำตอบจากคุณหมออย่างใจจดใจจ่อทันใดนั้น “คุณคมสันต์เชิญค่ะ” เสียงพยาบาลเรียกคมสันต์เข้าไปพบนายแพทย์ ทุกคนเข้าไปพร้อมกันจากนั้นนายแพทย์ก็หยิบใบตรวจสุขภาพขึ้นมา “ก่อนอื่นบ่ต้องขอเรียนให้คนไข้ทราบก่อนนะครับว่า ทุกอย่างมีทางแก้ทางรักษานี่เป็นแค่เริ่มแรกของการได้รับเชื้อ” หลังจากได้ฟังคำนั้นคมสันต์ถึงกับอ่อนระทวยไปทั้งตัวเขาหมดสติไปทำให้พยาบาลที่อยู่ข้างนอกต้องใช้รถเข้ามาเข็นและแอดมิดอย่างด่วนพิมพ์พิชาจัดห้องพิเศษให้คมสันต์อยู่เป็นห้องกว้างขนาดใหญ่ มีห้อง รับแขกแยกจากเตียงผู้ป่วย “คุณพ่อจะเป็นอะไรมากไหมคะแม่” ใบตองถามแม่ด้วยความเป็นห่วง “คงไ...

เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ ตอน สินสอดวันเดียว เวลาล่วงเลยมา 2 ปีใบตองสาวสวยในวันนั้น วันนี้ได้โตเป็นสาวเต็มวัยพร้อมที่จะมีครอบครัวเพราะเธอถูกชายหนุ่มรูปหล่อชื่อดนัยพงศ์ ขอแต่งงาน พงษ์ดนัยลูกของลูกของเจ้าของบริษัทเจียระไนเพชรแห่งประเทศไทยนับได้ว่าเป็นเศรษฐีไม่แพ้ครอบครัวของใบตองแน่นอนทั้ง 2 คบหาดูใจกันมาหลายปีจนถึงวันนี้ทั้งคู่ตกลงปลงใจที่จะแต่งงานกันแล้ว วันนี้ขบวนขันหมากที่จะสู่ขอ ก็ได้เดินทางมาสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ย่านสุขุมวิท รถราคาหลักล้านนับไม่ถ้วนเพื่อมาเป็น สักขีพยานในงานหมั้นในงานนั้นต่างชื่นมื่นคุณคมสันต์และคุณพิมพ์พิชา ต่างจัดงานได้อย่างสมเกียรติสมฐานะพิธีกรนั้นได้เชิญทุก เข้าสู่พิธีการมันเป็นไปตามขนบธรรมเนียมประเพณีของไทยและเป็นครั้งแรกที่พ่อแม่ของฝ่ายชายและฝ่ายหญิงได้เห็นหน้ากันฝ่าย เจ้าบ่าวนั้นได้หอบสินสอดทองมั่นรวมทั้งหมด 109 , 000 , 000 เป็นที่ภูมิใจแก่วงศ์ตระกูล อัครเศรฐาเรืองเดช   คุณชาติชายและคุณหญิงสุภาวดีทั้งคู่ เป็นคนใจดีใจบุญ “สวัสดีค่ะ นี่คงเป็นการเจอกันครั้งแรกนะคะยินดีต้อนรับเป็นทองแผ่นเดียวกันค่ะ” พิมพ์พิชาพูดกับชาติชายและคุณหญิงสุภาวดีอย่างเป็นกัน...

เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ ตอน อโหสิกรรม  เวลาได้ร่วงผ่านไปจนถึงวันที่ ใบตองรับพระราชทานปริญญาบัตรในวัน รุ่งขึ้นทุกคนในครอบครัวต่างเตรียมความพร้อมที่จะเดินทางไปในตอนเช้า เวลา 05:30 น. โดยครอบครัว อัครเศรฐาเรืองเดช ได้เดินทางไปยัง มหาวิทยาลัยเพื่อรอรับพระราชทานปริญญาบัตรของใบตองในวันที่ฟ้าปลอดโปร่งทุกคนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มพยายามลืมเรื่องราวที่เลวร้ายทั้งหมดเพราะอยากจะให้วันนี้เป็นวันที่ดีและมีความสุขที่สุด เวลา 12:30 น. ใบตองออกมาจากห้องประชุมพร้อมด้วยใบปริญญาบัตร ทุกคนต่างดีใจคิดถึงญาติพี่น้องเข้ามาแสดงความยินดีกับใบตอง “ลูกแม่เก่งที่สุดเลย” พิมพ์พิชาเอ่ยปากชมลูกสาวพร้อมรูปหัวเบา ๆ “หนูมีวันนี้ได้ก็เพราะแม่นะคะ” เธอพูดแล้วก้มกราบลงเท้าผู้เป็นแม่ คมสันต์เดินเข้ามา พร้อมกับช่อดอกไม้ที่ใหญ่ “แสดงความยินดีด้วยลูกในที่สุดวันที่ลูกรอคอยก็มาถึง” เขายื่นช่อดอกไม้ให้กับลูกสาวผู้เป็นที่รัก “ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะพ่อ” เธอพูดด้วยคำพูดที่ขอบคุณแต่หน้าตานั้นเธอเฉยชา อย่างกับเลือดไม่ขึ้นไปเลี้ยงใบหน้า พอถึงเวลาค่ำทุกคนต่างก็กลับไปยังบ้าน “มื้อนี้...

เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ ตอน ของฝากจากฉัน “ช่วงนี้ทำไมคุณพ่อกลับดึกทุกวันจังเลยล่ะคะคุณแม่” ใบตองถามหาคุณพ่อด้วยความเป็นห่วง “ช่วงนี้พ่องานเยอะค่ะลูกทั้งอีกต้องดูแลลูกค้ารายใหญ่เขาต้องการไปที่ไหนเราก็ต้องตามใจนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณพ่อต้องกลับดึกช่วงนี้นะ ” พิมพ์พิชาอธิบายให้ลูกเข้าใจ สองแม่ลูกนั่งคุยกันหน้าทีวี จอใหญ่ราวกับจอหนังที่อยู่ในโรงภาพยนตร์ ทั้งคู่นอนหลับอยู่หน้าทีวีสักพักใบตองเธอตื่นขึ้นมากลางดึกมองดูนาฬิกาเป็นเวลา 02. 50 นาที เธอเปิดประตูบ้านแล้วออกไปมองดูข้างนอก ทุกอย่างเงียบสงัดมองไปฝั่งซ้ายฝั่งขวาทุกอย่างมืดมีเพียงหลอดไฟหลอดหลอดเล็ก ๆ อยู่บริเวณริมรั้วบ้านเธอเดินออกมายังข้างนอกใส่รองเท้าแล้วเดินไปยังลงรถเธอพบว่า รถคันโปรดของคุณพ่อนั้นจอดอยู่ที่โรงรถอยู่แล้วแปลกใจ “ทำไมคุณพ่อไม่เรียกเรากับแม่นะ” เธอบ่นพึมพำอยู่คนเดียว เมื่อเข้ามาในห้องโถงบ้านเดินเข้าไปยังห้องรับแขกคุณแม่ของเธอนั้นก็ยังนอนอยู่ที่เดิมเธอจึงรีบวิ่งขึ้นไปหาคุณพ่อ ปรากฏว่าในห้องนั้นไม่มีใครอยู่เลยเธอนึกสงสัยจึงไปเปิด ห้องนอนที่ไว้สำหรับแขกดูปรากฏว่าคุณพ่อของเธอนอนอยู่กับผู้หญิงผม...