เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ตอนที่ 7
เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้
ตอน ลูกอมหลอกเด็ก
บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนเหมือนจะตกแต่ก็ไม่ตกนกร้องเจี๊ยวจ๊าวอยู่บนท้องฟ้าบินว่อนลอยไปลอยมาเหนือหลังคาคฤหาสน์ของคุณคมสันต์วันนี้
ซึ่งเป็นวันหยุดของเขาที่ต้องลาพักร้อนเป็นจำนวน 3 วันไม่มีใครอยู่บ้านมีเพียงแม่บ้านเท่านั้นที่ยังคงทำงานอยู่หลังบ้านอย่างขะมักเขม้น
“ฮืม อากาศวันนี้มันสุดชื่นจังเลยนะ” คุณคมสันต์ยืดแขนแล้วบิดตัวไปมาบริเวณประตูรั้วบ้านที่สูง
ทันใดนั้นเด็กน้อยก็วิ่งเล่นไปมา เขาจึงเปิดประตูไปดู
เป็นเด็กนี่สบายจังเลยนะเค้าบ่นอยู่คนเดียวทันใดนั้นก็มีกลุ่มเด็กวัยรุ่นสามคนอายุราว
15 ปีเดินมา
“นี่แกบ้านเศรษฐีนี่”
“เออใช่บ้านใหญ่จังเลย” เด็กหญิงสองคนพูดพลางชี้ให้เพื่อนดู
“พวกแกไม่เห็นหรอเจ้าของบ้านเขายืนอยู่ตรงนั้น” เด็กหญิงคนสุดท้ายพูดขึ้น
คุณคมสันได้ยินเช่นนั้นจึงเดินเข้าไปหาเด็กแล้วพูดว่า
“อยากเห็นบริเวณข้างในบ้านไหมล่ะเดี๋ยวผมให้เข้าไปดู” คมสันต์เขาพูดอย่างอ่อนโยน ทำให้เด็กทั้ง 3 คนนั้นดีใจอย่างตื่นเต้น
“จริงหรอคะหนูไม่เคยเห็นเลยนะคะ สวัสดีค่ะก่อนอื่นหนูชื่อส้มนะคะส่วนเพื่อนหนูคนนี้ชื่อฟักทองค่ะอีกคนหนึ่งชื่อนิวก้อยนะคะ” เธอแนะนำเพื่อนทั้ง 2
พูดเสร็จก็เดินตามคุณคมสันต์เข้าไปในบ้านด้วยความที่เป็นเด็กวัยรุ่นเค้าเห็นของมีค่าต่าง
ๆอุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์ที่ตกแต่งบ้านอย่างสวยงามที่มีมูลค่ามากมายต่างก็วิ่งไปดูแล้วหยิบจับมาโชว์
“นี่แกอันนี้สวยมากเลย” ส้มหญิงสาว
ที่มีผิวพร้อมแต่หน้าตาคงเหมือนแขกยกที่แกะสลักรูปเพชรขึ้นมาให้เพื่อนดู
“กระเป๋าใบนี้สวยจังเลยค่ะ” นิวก้อยชี้ไปยังตู้เก็บกระเป๋า ที่เป็นกระจกใส
“อ๋อกระเป๋าพวกนี้เป็นของลูกสาวน้าเองแหละอยากได้เหรอ”
“หนูอยากจะทราบราคาค่ะว่าเท่าไหร่” นิวก้อยพูดตาไม่กระพริบ
“กระเป๋าใบนั้นสองแสนปลายจ้ะ” หลังจากจบประโยคของคุณคมสันต์เสียงร้องว้าวก็ดังขึ้นทั้งสามรีบเข้ามาดูกระเป๋าใบนั้น
“พวกหนูอยากได้กันไหมล่ะ อยากได้อะไรน้าสามารถให้ได้หมดทุกอย่างเลยนะ”
เด็กทั้งสามได้ยินดังนั้นตาลุกวาว
“แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ” คมสันต์พูดขึ้น
เด็กทั้งสามดีอกดีใจเด็กทุกคนบอกสิ่งที่เขาต้องการนั่นก็คือเครื่องสำอางราคาแพงและกระเป๋าใบที่ราคาแพงเหมือนในตู้โชว์เมื่อคุณคมสันได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ
เด็กทั้งสามดีอกดีใจเด็กทุกคนบอกสิ่งที่เขาต้องการนั่นก็คือเครื่องสำอางราคาแพงและกระเป๋าใบที่ราคาแพงเหมือนในตู้โชว์เมื่อคุณคมสันได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ
“ฮ่า ๆ แค่นี้เองหรอน้าให้ได้อยู่แล้วแต่ข้อแลกเปลี่ยนของเราก็คือ..” คมสันกระซิบไปที่หูของส้มเด็ก
หญิงวัยหน้าตาจิ้มลิ้มกำลังอยากรู้อยากลองอยากได้ของราคาแพงเมื่อส้มได้ยินเช่นนั้นเขาอึ้งสักพักแล้วชวนเพื่อนออกไปจากบ้านของคมสันต์
“มีอะไรหรอแกทำไมกลับเร็วจังคุณผู้ชายเขาจะให้ทำอะไรหรอทำงานอะไรบอกฉันสิ
อย่าเงียบสิแก” ก้อยเสริม
เมื่อเดินออกไปยังหน้าบ้านแล้วทุกคนก็เงียบหายไปวันรุ่งขึ้นต้องเช้านี้
ที่ทุกคนออกไปทำงานกันหมดเหลือเพียงคุณคมสันต์ที่หยุดลาพักร้อนเขารีบลงมาเปิดประตูรั้วด้วยตัวเองแล้วพบว่าเด็กหญิงทั้ง
3 คนมาพร้อมกัน
“พวกหนูมาตามข้อตกลงค่ะ” นิวก้อยพูดขึ้น
จากนั้นเขาก็เดินตาม หลังคมสันต์เข้าไปในห้องเป็นห้องรับแขกที่มีขนาดกว้างจากนั้นทั้ง
3 ยืนตรงก็ถอดเสื้อผ้าเปลือยกายออกจนหมดเขาเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกตกใจแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเจ้าชู้ในตัวของเขานั้นหมดลงเขาเดินเข้าไปหาเด็กหญิงแต่ละคนแล้วทำตามที่เคยกระซิบบอกส้ม
ข้อตกลงในการได้สิ่งของนั้นก็คือการที่ทั้งสามยอมมีเพศสัมพันธ์กับคุณคมสันต์เพื่อแลกกับสิ่งของที่มีราคาเท่าไหร่ก็ได้หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจเด็กหญิงทั้งสามรีบใส่เสื้อผ้า
“ของที่พวกหนูอยากได้อยู่ตรงหน้าบ้านเดียวนะ น้าให้คนขับรถเอาไปวางไว้ให้เรียบร้อย”
ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้หมดแล้วเขาคาดเดาไว้ล่วงหน้าว่าเด็ก
3 คนคงมาตามข้อเสนอจากนั้นเด็กทั้ง
3 ออกไป
ด้วยหน้าตาที่เฉยชาทุกคนต่างหน้าซีดหยิบเอาของที่ตัวเองอยากได้แล้วเดินออกจากตัวบ้านคุณคมสันต์ไป
ทั้ง 3 คนมองหน้ากันแล้วกอดกันร้องไห้จึงมีเสียง
ฟักทองเด็กสาวคนหนึ่งพูดขึ้นขณะที่ยังร้องไห้
“มันคุ้มไหมแกกับสิ่งที่เราเจอ”

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น