เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้ ตอนที่ 2
เรื่องสั้นแมงดาตัวผู้
ตอนที่ 2 แม่ (บ้าน) คนที่ 2
“พี่พู่ ๆ” เสียงของใบเตยร้องเรียกแม่บ้านมายังสระว่ายน้ำ
“คุณหนูมีอะไรหรอคะเรียกพี่ซะเสียงดังเลย”
แม่บ้านสาวสวยอายุราว 30 ผิวพรรณขาวผมยาวสลวยสีน้ำตาล เป็นแม่บ้านที่เพิ่งเข้ามาอยู่ใหม่ได้ 2 เดือนวิ่งมาข้างขอบสระอย่างรวดเร็ว
“คือตองจะบอกพี่พู่ว่าช่วยหยิบผ้าเช็ดตัวให้หน่อยได้ไหมคะ พอดีหนูลืมเอามา” เธอบอกแม่บ้านสาวสวยขณะที่กำลังว่ายน้ำท่ากรรเชียงไปมาในสระที่ยาวเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า
“ได้เลยค่ะ รอสักครู่นะคะ” เสียงพูดตอบรับอย่างเร็วไวพร้อมเดินเข้าไปในบ้านขณะที่ใบตองก็ยังคงว่ายน้ำต่อไป
“คุณใบตองนี่หุ่นดีจังเลยนะคะ” พู่กล่าวว่าจาเอ่ยชมพร้อมยื่นผ้าเช็ดตัวให้
“วันหลังพี่พู่ก็มาเล่นด้วยกันสิ หุ่นพี่พู่สวยกว่าตองอีกนะ” ใบตองชมแม่บ้านพร้อมทำสายตาหวานใส่
“พู่ ๆ” เสียงร้องเรียกดังก้องมาจากข้างในบ้าน
“ว่ายังไงคะคุณคมสันต์ มีอะไรให้พู่รับใช้หรอคะ”
“คือคืนนี้เพื่อนฉันจะมาคุยงานของบริษัทจึงอยากให้พู่กับแจ๋วจัดเตรียมเมนูอาหารสำหรับแขก 4-5 คนหน่อยนะ” พูดเสร็จก็ยื่นเงินให้พู่เพื่อที่จะไปซื้อของมาทำอาหาร
ต่อมาเมื่อเวลา 19:25 น.
“เสร็จแล้วนะคะ อาหารวางบนโต๊ะเรียบร้อยค่ะ”
“ขอบใจนะ” คุณคมสันต์
พูดพลางเอามือเขาลูบไปยังไหล่ของพู่อย่างเบา ๆ สายตาเจ้าเล่ห์ทำให้พู่รู้ถึงความรู้สึกที่คุณคมสันต์แสดงออกมาขณะพูดกับเขา
“พู่มานี่หน่อย” แจ๋วเรียกขณะใช้หางตามองแบบจิกกัด
“ฉันเห็นนะว่าแกกับคุณคมสันต์ ส่งสายตาหากันฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยนะอย่าบังอาจเล่นของสูงแกก็รู้ว่าคุณพิมพ์พิชากับคุณใบตองมีพระคุณกับเรามากแค่ไหน”
“ เออ ๆ รู้แล้วน่า” พู่พูดแล้วสะบัดผมเดินเร็วตรงไปยังห้องน้ำ
เสียงดนตรีและเสียงสนทนากันของผู้ชายดังขึ้นเรื่อย ๆ ใบตองจึงเดินออกมายังหน้าระเบียงชั้น 2 มองมายังกลุ่มของคุณพ่อของเธอขณะที่กำลังพากันพูดคุยเรื่องงานแล้วเธอจึงกลับไปยังที่นอนเพื่ออ่านหนังสือการ์ตูนต่อ ส่วนการสังสรรค์ของคุณพ่อของใบตองนั้นก็ยังคงดำเนินต่อไปเหมือนมีดีกรีเข้ามาในวงสนทนาเล็กน้อย
“พู่ อยู่ไหนมานี่ซิ” เสียงคุณคมสันต์ร้องเรียกแม่บ้าน
“อยู่นี่ค่ะคุณมีอะไรให้ฉันรับใช้หรือคะ” พู่กล่าวพร้อมเอามือประสานกันที่หน้าตัก
“พอดีว่า ของกินหมดฉันจึงอยากชวนเธอออกไปซื้อด้วยกัน” เขาพูดพร้อมทำสายตาหวานใส่พู่
“ถ้าอย่างนั้นเธอไปแต่งตัวนะ”
พูดแล้วก็หันหลังแล้วเดินไป เมื่อแต่งตัวเสร็จพู่ขึ้นไปยังรถพร้อมกับคุณคมสันต์ทั้งที่เพื่อนทุกคนต่างก็ยังสังสรรค์กันอยู่อย่างสนุกสนาน โรงรถหลังบ้านนั้นเงียบพอสมควร ได้ยินเพียงเสียงเพลงนั้นเล็กน้อยทั้งคู่ขึ้นไปนั่งบนรถแต่ไม่มีการสตาร์ทรถแต่เพียงอย่างใดมีแต่ความเงียบ ขณะนั่งอยู่ในรถคุณคมสันต์สตาร์ทรถแล้วเปิดแอร์เบา ๆ นั่งตัวตรงแล้วพูดกับพู่ว่า
“เธอนี่ก็สวยไม่แพ้ใครเลยนะ ผิวพรรณก็เหมือนกับผู้ดีบอกเหตุผลหน่อยสิทำไมถึงมาทำงานที่บ้านของฉัน”
เขาพูดขณะหน้านั้นมองไปที่กระจกไม่ได้มองหน้าผู้แม้แต่นิดเดียว
“เพราะคุณไงคะ” พู่ตอบเสียงหวานแล้วมองไปที่ใบหน้าของคุณคมสันต์ จากนั้นทั้ง 2 ก็สบตากัน
“เอ้า ! หายไปไหนเนี่ยเจ้ามินนี่”
ใบตองบ่นพึมพรำอยู่คนเดียวขณะที่สายตาของเธอนั้นก็กวาดหาสุนัขตัวโปรดเธอเดินดูแล้วเดินดูอีก จากชั้น 2 ก็ไม่พบเธอคิดว่าสุนัขของเธอคงไปตามเสียงของดนตรีเธอจึงวิ่งลงมาข้างล่างพร้อมกับร้องเพลงตามอารมณ์ของเธอ
“สวัสดีค่ะคุณอา” เธอยกมือไหว้เพื่อนของพ่อพร้อมส่งยิ้มให้แบบเป็นกันเอง
“ตามสบายเลยนะคะพอดีว่าหนูมาหาสุนัขค่ะคุณอาพอจะเห็นสุนัขตัวขาวดำบ้างหรือเปล่าคะ”
“ไม่นะ อาไม่เห็น” ชายตัวสูงตอบขณะในมือนั้นยังถือแก้วเหล้า
แล้วใบตองเธอก็เดินไปเรื่อย ๆ แต่ก็ยังไม่พบเธอจึงเดินไปที่หลังบ้านแต่ทางนั้นมืดเหลือเกิน
“มินนี่ ๆ อยู่ไหนลูก” เธอเรียกตลอดทางเดิน
สุดท้ายเธอตัดสินใจไปยังโรงรถสถานที่สุดท้ายปรากฏว่าเธอมองเห็นไฟในรถของคุณพ่อเธอนั้นเปิดอยู่เธอจึงค่อย ๆเดินตรงเข้าไปแต่เธอมองไม่ค่อยชัดว่าคุณพ่อของเธอนั้นอยู่กับใครขณะเธอใช้สายตาเพ่งไปยังรถ เท้าเธอก็กำลังก้าวเข้าไปเรื่อย ๆ ภาพในรถเริ่มชัดเจนขึ้นทุกทีเพราะแสงไฟแสงนั้นส่องเงาสะท้อนขณะที่ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจูบปากกันอย่างดูดดื่ม มือของชายคนนั้นล้วงเข้าไปให้เสื้อของหญิงดังกล่าวขณะที่ใบตองกำลังยืนช็อกอยู่ เบาะรถนั้นก็ค่อย ๆ เอนลง เธอรีบวิ่งเข้าไปอย่างเร็วไวเคาะประตูรถอย่างแรง ปั้ง !
“ออกมาเดี๋ยวนี้” ทันใดนั้นกระจกรถก็ค่อย ๆ เปิดลงมา
ภาพที่เห็นนั่นคือพู่แม่บ้านสาวที่เข้ามาอยู่ใหม่ เธออึ้งกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ คล้ายหูชาหน้าชาทั้งตัวนั้นชาไปหมด คำพูดที่ออกมาจากปากพ่อเธอครั้งสุดท้ายที่ได้ยินนั่นคือ
“พี่พู่จะเป็นภรรยาอีกคนของพ่อนะลูก” จากนั้นเหมือนทุกอย่างในโลกของใบตองก็มืดดับไป
๐๐๐๐๐๐๐
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น